Przejdź do treści głównej
Powrót do przeglądu

NIS2 a bezpieczeństwo zasobów ludzkich: kogo KSC każe sprawdzić w KRK, a kogo nie wolno

Autor: NIS2Certify
nis2bezpieczenstwo-zasobow-ludzkichkscniekaralnoscrodomsp
NIS2 a bezpieczeństwo zasobów ludzkich: kogo KSC każe sprawdzić w KRK, a kogo nie wolno

Dostawca usług zarządzanych z Wrocławia przygotowuje się do audytu. Dział kadr rozsyła do wszystkich sześćdziesięciu pracowników prośbę o zaświadczenie o niekaralności, "bo wymaga tego NIS2". Część zespołu odmawia i powołuje się na Kodeks pracy.

Obie strony mają połowę racji. W Polsce bezpieczeństwo zasobów ludzkich w NIS2 ma twardszy wymiar niż gdziekolwiek indziej w Unii: ustawa wprost wymaga informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Ale tylko od wąskiej grupy osób i tylko w wąskim zakresie przestępstw.

To obszar, który bezpieczeństwo przekazuje kadrom, a kadry odsyłają z powrotem. Poniżej to, co faktycznie wynika z przepisów i co da się obronić przed organem.

NIS2 a bezpieczeństwo zasobów ludzkich: jedna litera w art. 8 KSC

Article 21(2)(i) dyrektywy (UE) 2022/2555 wymienia bezpieczeństwo zasobów ludzkich, polityki kontroli dostępu i zarządzanie aktywami wśród dziesięciu minimalnych środków. Dyrektywa nie mówi nic o karalności ani o sprawdzaniu przeszłości.

Polska wdrożyła ją ustawą z 23 stycznia 2026 r. o zmianie ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz.U. 2026 poz. 252), która obowiązuje od 3 kwietnia 2026 r. Art. 8 ust. 1 pkt 2 lit. d KSC wymaga, aby system zarządzania bezpieczeństwem informacji obejmował "bezpieczeństwo zasobów ludzkich". Obok stoją edukacja personelu z zakresu cyberbezpieczeństwa i podstawowe zasady cyberhigieny.

Sama litera d jest ogólna. Konkret pojawia się w art. 8f, do którego wracamy niżej. Pozostałe dwie trzecie tego punktu dyrektywy opisaliśmy w przewodniku o kontroli dostępu i zarządzaniu aktywami.

Artykuł 21 — 10 Środków Cyberbezpieczeństwa NIS2

Artykuł 21

10 Środków Cyberbezpieczeństwa

Zarządzanie & Strategia

1Analiza ryzyka & polityki bezpieczeństwa informacji
6Ocena skuteczności środków bezpieczeństwa

Incydenty & Ciągłość

2Obsługa incydentów & zgłaszanie
3Ciągłość działania & odtwarzanie po awarii

Łańcuch Dostaw & Systemy

4Bezpieczeństwo łańcucha dostaw
5Bezpieczeństwo w rozwoju systemów sieciowych i informatycznych

Kontrole Techniczne

8Kryptografia & szyfrowanie
10Uwierzytelnianie wieloskładnikowe & bezpieczna komunikacja

Ludzie & Zasoby

7Cyberhigiena & szkolenia
9Bezpieczeństwo HR & kontrola dostępu

Dostawców usług zarządzanych i chmury wiąże rozporządzenie wykonawcze

Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2024/2690 jest bardziej szczegółowe i stosuje się bezpośrednio. Obejmuje dostawców usług DNS, rejestry nazw domen najwyższego poziomu, dostawców chmury obliczeniowej, ośrodków przetwarzania danych i sieci dostarczania treści, dostawców usług zarządzanych, dostawców usług zarządzanych w zakresie bezpieczeństwa, internetowe platformy handlowe, wyszukiwarki, platformy społecznościowe i dostawców usług zaufania.

Jeśli prowadzisz MSP, to dotyczy ciebie, nie tylko twoich klientów. Organem właściwym dla sektora zarządzania usługami ICT jest minister właściwy do spraw informatyzacji.

Sekcja 10 załącznika zawiera cztery bloki:

  • 10.1 Bezpieczeństwo zasobów ludzkich. Pracownicy i, w stosownych przypadkach, bezpośredni dostawcy rozumieją swoje obowiązki w zakresie bezpieczeństwa i zobowiązują się je wypełniać. Rekrutacja obejmuje mechanizmy takie jak sprawdzanie referencji, procedury weryfikacji, potwierdzanie certyfikatów lub testy pisemne. Przypisanie ról przegląda się co najmniej raz w roku.
  • 10.2 Sprawdzanie przeszłości. O tym niżej.
  • 10.3 Zakończenie lub zmiana zatrudnienia. Obowiązki trwające po ustaniu umowy, takie jak poufność, są określone w umowie i egzekwowane.
  • 10.4 Postępowanie dyscyplinarne. Udokumentowany i zakomunikowany proces dla naruszeń polityki bezpieczeństwa.

Punkt 10.1.2 wyróżnia dwie grupy: użytkowników z dostępem administracyjnym lub uprzywilejowanym oraz członków organów zarządzających. Obie muszą znać swoją rolę i uprawnienia w sposób możliwy do wykazania.

Sprawdzanie przeszłości zależy od ryzyka, nie jest powszechne

Punkt 10.2.1 wymaga sprawdzenia przeszłości tylko w możliwym zakresie i tylko wtedy, gdy wymagają tego rola, obowiązki i uprawnienia danej osoby. Nikt nie każe sprawdzać recepcji.

Punkt 10.2.2 stawia dwa konkretne zadania. Określ kryteria wskazujące, które role mogą pełnić wyłącznie osoby sprawdzone. I zakończ sprawdzenie, zanim osoba zacznie pełnić rolę.

Rozporządzenie nie wymienia stanowisk. Wytyczne techniczne ENISA (wersja 1.0, czerwiec 2025 r.) wskazują kadrę kierowniczą, role z dostępem do informacji wrażliwych, role finansowe, zakupy i bezpieczeństwo fizyczne. Dla MSP lista jest krótsza: każdy z uprzywilejowanym dostępem do środowisk klientów, platformy RMM, kopii zapasowych lub dostawcy tożsamości.

Karalność pojawia się tylko w motywie 22, jako przykład: sprawdzenie może obejmować "kontrolę karalności danej osoby lub wcześniejszych obowiązków zawodowych". Może, nie musi. Rozporządzenie nie wymaga też okresowego powtarzania sprawdzeń.

RODO i Kodeks pracy ograniczają zakres sprawdzenia

Punkt 10.2.2 zastrzega, że sprawdzenie uwzględnia obowiązujące prawo i etykę. W Polsce to zdanie wyznacza twardą granicę.

Art. 10 RODO pozwala przetwarzać dane o wyrokach skazujących tylko pod nadzorem władz publicznych albo gdy zezwala na to prawo Unii lub państwa członkowskiego. Art. 22¹ Kodeksu pracy zawiera zamknięty katalog danych, których pracodawca żąda od kandydata. Innych danych żąda tylko wtedy, gdy jest to niezbędne do zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa.

Zgoda nie pomoże. Art. 22¹a Kodeksu pracy wyłącza dane z art. 10 RODO z przetwarzania na podstawie zgody. UODO pisze w poradniku dla pracodawców wprost: pracodawca nie może żądać zaświadczenia o niekaralności "na wszelki wypadek", chyba że jest do tego uprawniony z mocy ustawy. Wytyczne ENISA, które wśród dowodów wymieniają podpisane formularze zgody, w Polsce w tym punkcie nie działają.

Polityka sprawdzania ma więc dwóch autorów. Osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo określa, które role wymagają sprawdzenia. Prawnik lub kadry określają, jakie sprawdzenie dopuszcza ustawa.

Art. 8f KSC: obowiązkowa informacja z KRK, ale tylko dla wybranych zadań

Tu Polska różni się od reszty Unii. Art. 8f ust. 1 KSC stanowi, że przed rozpoczęciem realizacji zadań, o których mowa w art. 8 lub art. 11, osoba, która ma je realizować, przedstawia podmiotowi kluczowemu lub ważnemu informację z Krajowego Rejestru Karnego stwierdzającą niekaralność za przestępstwa przeciwko ochronie informacji.

Trzy ograniczenia są kluczowe:

  • Krąg osób. Tylko osoby realizujące zadania z art. 8 (system zarządzania bezpieczeństwem informacji) lub art. 11 (obsługa incydentów). Nie cały zespół.
  • Zakres przestępstw. Tylko przestępstwa przeciwko ochronie informacji. Nie pełna historia karna.
  • Alternatywa. Wymóg spełnia ważne poświadczenie bezpieczeństwa o klauzuli "poufne" lub wyższej.

Osoba prawomocnie skazana za takie przestępstwo nie może realizować tych zadań. Jeżeli podmiot poweźmie uzasadnione podejrzenie skazania, wzywa do przedstawienia aktualnej informacji. Ta sama nowelizacja dodała do ustawy o KRK podstawę dla podmiotów kluczowych i ważnych, w zakresie niezbędnym do tej weryfikacji.

Wrocławski MSP z początku tekstu popełnił więc błąd w drugą stronę. Od osób prowadzących SZBI i obsługę incydentów musi wymagać informacji z KRK. Od handlowców i księgowości nie ma do tego podstawy.

Uwaga na grupy międzynarodowe. Hiszpania niemal całkowicie zakazuje pytania o karalność, Francja pozwala tylko obejrzeć wyciąg bez kopiowania. Jedna polityka dla całej grupy będzie niezgodna z prawem w co najmniej jednym kraju.

Wdrożenie NIS2 według kraju

  • AustriaObowiązuje
    • Obowiązuje od 1 października 2026
    • Ustawa: NISG 2026 (BGBl. I Nr. 94/2025)
    • Rejestracja do 31 grudnia 2026

    Organ: Federal Office for Cybersecurity · Źródło

  • HolandiaObowiązuje
    • Obowiązuje od 15 sierpnia 2026
    • Ustawa: Cyberbeveiligingswet (Stb. 2026, 187)
    • Rejestracja obowiązkowa, bez okresu przejściowego

    Organ: NCSC (MijnNCSC) · Źródło

  • LuksemburgObowiązuje
    • Obowiązuje od 10 maja 2026
    • Ustawa: Law of 5 May 2026
    • Rejestracja do 10 lipca 2026

    Organ: ILR (CSSF for finance) · Źródło

  • PolskaObowiązuje
    • Obowiązuje od 3 kwietnia 2026
    • Ustawa: UKSC (Dz.U. 2026 poz. 252)
    • Rejestracja do 3 października 2026
    • Środki do 3 kwietnia 2027

    Organ: Minister Cyfryzacji (Wykaz KSC) · Źródło

  • PortugaliaObowiązuje
    • Obowiązuje od 3 kwietnia 2026
    • Ustawa: Decree-Law 125/2025 (RJC)

    Organ: CNCS · Źródło

  • BułgariaObowiązuje
    • Obowiązuje od 13 lutego 2026
    • Ustawa: Cybersecurity Act amendment (State Gazette No 17/2026)

    Organ: Ministry of e-Government · Źródło

  • MaltaObowiązuje
    • Obowiązuje od 23 stycznia 2026
    • Ustawa: S.L. 460.41

    Organ: Critical Infrastructure Protection Department · Źródło

  • SzwecjaObowiązuje
    • Obowiązuje od 15 stycznia 2026
    • Ustawa: SFS 2025:1506

    Organ: NCSC-SE · Źródło

  • EstoniaObowiązuje
    • Obowiązuje od 1 stycznia 2026
    • Ustawa: Cybersecurity Act (KüTS) amendment
    • Rejestracja w ciągu 3 miesięcy

    Organ: RIA · Źródło

  • NiemcyObowiązuje
    • Obowiązuje od 6 grudnia 2025
    • Ustawa: NIS2UmsuCG
    • Rejestracja do 6 marca 2026
    • 17 729 rejestracji do 30 czerwca 2026

    Organ: BSI · Źródło

  • CzechyObowiązuje
    • Obowiązuje od 1 listopada 2025
    • Ustawa: Act No 264/2025 Coll.
    • Rejestracja w ciągu 60 dni

    Organ: NÚKIB · Źródło

  • DaniaObowiązuje
    • Obowiązuje od 1 lipca 2025
    • Ustawa: NIS 2 Act No 434 of 6 May 2025
    • Rejestracja do 1 października 2025

    Organ: Danish Agency for Societal Security · Źródło

  • SłoweniaObowiązuje
    • Obowiązuje od 19 czerwca 2025
    • Ustawa: ZInfV-1 (OG 40/25)
    • Rejestracja w ciągu 30 dni

    Organ: URSIV · Źródło

  • CyprObowiązuje
    • Obowiązuje od 25 kwietnia 2025
    • Ustawa: Law 60(I)/2025

    Organ: Digital Security Authority · Źródło

  • FinlandiaObowiązuje
    • Obowiązuje od 8 kwietnia 2025
    • Ustawa: Cybersecurity Act 124/2025
    • Rejestracja do 8 maja 2025
    • Środki do 8 lipca 2025

    Organ: Traficom (NCSC-FI) · Źródło

  • WęgryObowiązuje
    • Obowiązuje od 1 stycznia 2025
    • Ustawa: Act LXIX of 2024

    Organ: SZTFH · Źródło

  • SłowacjaObowiązuje
    • Obowiązuje od 1 stycznia 2025
    • Ustawa: Act No 366/2024 Coll.
    • Rejestracja w ciągu 60 dni

    Organ: NBÚ · Źródło

  • RumuniaObowiązuje
    • Obowiązuje od 31 grudnia 2024
    • Ustawa: GEO 155/2024 (Law 124/2025)
    • Rejestracja w ciągu 30 dni

    Organ: DNSC · Źródło

  • GrecjaObowiązuje
    • Obowiązuje od 27 listopada 2024
    • Ustawa: Law 5160/2024 (Gazette A' 195)

    Organ: National Cybersecurity Authority · Źródło

  • BelgiaObowiązuje
    • Obowiązuje od 18 października 2024
    • Rejestracja do 18 marca 2025

    Organ: CCB · Źródło

  • LitwaObowiązuje
    • Obowiązuje od 18 października 2024
    • Ustawa: Law No XIV-2902

    Organ: NCSC (MoND) · Źródło

  • WłochyObowiązuje
    • Obowiązuje od 16 października 2024
    • Ustawa: D.Lgs. 138/2024
    • Środki podstawowe – termin: październik 2026 (podmioty wskazane w 2025 r.)

    Organ: ACN · Źródło

  • ŁotwaObowiązuje
    • Obowiązuje od 1 września 2024
    • Ustawa: National Cybersecurity Law

    Organ: National Cybersecurity Centre · Źródło

  • ChorwacjaObowiązuje
    • Obowiązuje od 15 lutego 2024
    • Ustawa: Cybersecurity Act (OG 14/2024)

    Organ: NCSC (SOA) · Źródło

  • FrancjaJeszcze nie wdrożona
    • Senat przyjął ustawę 12 marca 2025
    • Organ opublikował ramy odniesienia 17 marca 2026
    • Skierowano do Trybunału Sprawiedliwości 8 lipca 2026
    • Wstępna rejestracja otwarta

    Organ: ANSSI · Źródło

  • HiszpaniaJeszcze nie wdrożona
    • Projekt zatwierdzony 14 stycznia 2025
    • Skierowano do Trybunału Sprawiedliwości 8 lipca 2026
    • Nadal obowiązuje reżim NIS1

    Organ: CCN / INCIBE · Źródło

  • IrlandiaJeszcze nie wdrożona
    • Skierowano do Trybunału Sprawiedliwości 8 lipca 2026
    • Ustawa jeszcze nie uchwalona

    Organ: NCSC Ireland · Źródło

Stan na 28 września 2026. Pozostałe państwa członkowskie: zob. oś czasu według kraju.

Personel dostawców obejmuje umowa, nie twoje kadry

Punkt 10.2.1 rozciąga sprawdzanie na bezpośrednich dostawców i usługodawców, w stosownych przypadkach, przez odesłanie do punktu 5.1.4. Ten wymaga, by umowy określały, tam gdzie to właściwe, "wymogi dotyczące sprawdzania przeszłości pracowników dostawców i usługodawców".

Droga jest umowna. Nie sprawdzasz inżynierów podwykonawcy samodzielnie. Zobowiązujesz go, by zrobił to zgodnie z prawem, i by to potwierdził.

Dla MSP działa to w obie strony. Klienci będący podmiotami kluczowymi lub ważnymi wpiszą tę samą klauzulę do twojej umowy. Spodziewaj się jej przy najbliższym przedłużeniu. Resztę tej umowy omawia nasz tekst o ocenie dostawców.

Odejścia i dyscyplina to najtańsza część do naprawy

Większość ustaleń w obszarze bezpieczeństwa zasobów ludzkich nie dotyczy sprawdzania. Dotyczy osób, które odeszły.

Punkt 10.3 wymaga, by obowiązki po ustaniu zatrudnienia były zapisane w umowie. Punkt 12.5 tego samego załącznika wymaga udokumentowanego zwrotu lub usunięcia aktywów przy odejściu. Dodaj terminowe odebranie dostępów i masz klasyczną listę kontrolną odejścia.

Punkt 10.4 wymaga postępowania dyscyplinarnego dla naruszeń polityki bezpieczeństwa. Może opierać się na regulaminie pracy. Nie może być niepisane.

Dowody, o które zapyta kontrolujący

Wytyczne ENISA dobrze zapowiadają listę:

  1. Udokumentowana analiza, które role wymagają sprawdzenia i dlaczego.
  2. Wykaz osób realizujących zadania z art. 8 i art. 11 KSC, z adnotacją o przedstawieniu informacji z KRK przed ich rozpoczęciem.
  3. Potwierdzenia zapoznania się z polityką bezpieczeństwa przez pracowników i, gdzie trzeba, dostawców.
  4. Umowy z obowiązkiem poufności trwającym po ustaniu zatrudnienia.
  5. Rejestry odejść: aktywa zwrócone, dostępy odebrane, z datą.
  6. Zakomunikowane postępowanie dyscyplinarne.
  7. Umowy z dostawcami z klauzulą sprawdzania tam, gdzie uzasadnia to ryzyko.

Czego na liście nie ma: segregatora z zaświadczeniami całej załogi. Zbieranie ich bez podstawy ustawowej jest naruszeniem samym w sobie.

Jeśli chcesz wiedzieć, gdzie klient stoi w tym i w pozostałych środkach z Article 21, zanim zapyta organ, wykonaj quick scan NIS2Certify. Dostaniesz analizę luk, którą można omówić z osobą odpowiedzialną za bezpieczeństwo i z kadrami.

Zacznij od listy ról. Dziesięć minut w dostawcy tożsamości klienta pokaże, kto ma dostęp uprzywilejowany. Kto z tych osób realizuje zadania z art. 8 i 11, i czy przedstawił informację z KRK przed ich rozpoczęciem, to pytanie, które się liczy.

Masz jeszcze pytanie?

Odpowiedzi są generowane na podstawie naszych artykułów i nie stanowią porady prawnej. Nie wprowadzaj danych osobowych ani poufnych.